Kinderrechtenverdrag

Discriminatie is dat je iemand op een oneerlijke manier anders behandelt. Alleen maar omdat diegene niet helemaal hetzelfde is als jij. Het gaat dan bijvoorbeeld over geslacht, leeftijd, godsdienst of uit welke groep mensen die komt. 

Alle mensen zijn gelijk, daar is geen uitzondering op. En in het Kinderrechtenverdrag staat dus dat het niet uitmaakt wie je bent, waar je vandaan komt, hoe je eruitziet en wat je gelooft. Alle rechten uit het Kinderrechtenverdrag gelden dus voor ieder kind. En de overheid moet er alles aan doen om je te beschermen tegen discriminatie. 

Volwassenen nemen vaak beslissingen die over jouw leven gaan. Daarbij moeten ze goed kijken naar wat het beste is voor jou. Als je ouders of verzorgers je niet goed meer kunnen verzorgen, dan moet de overheid helpen. Ook dit staat in het Kinderrechtenverdrag. 

Je hebt recht op leven. De overheid moet ervoor zorgen dat je veilig kunt opgroeien en leven. En dat je je kunt ontwikkelen. Ontwikkelen betekent hier dat je leert en oefent, zodat je steeds meer weet en kunt, voor jezelf en voor wat je later wilt worden.

Identiteit is je eigen persoonlijkheid, dat wat jou anders maakt dan anderen. Dat is in ieder geval je voornaam, achternaam en nationaliteit, dus uit welk land je komt. Nadat je geboren bent, moeten je ouders of verzorgers die gegevens laten opschrijven bij de gemeente. Ook moet daar staan wie je ouders zijn. De overheid moet je identiteit beschermen. Die mag iemand dus niet zomaar veranderen.

Je hebt het recht om te weten wie je ouders zijn. Ook heb je het recht om bij je ouders te wonen en op te groeien. Dat laatste kan niet altijd, bijvoorbeeld als je ouders niet goed meer voor je kunnen zorgen. Als dat zo is, heb je nog wel het recht om contact met je ouders te hebben. Alleen als dat contact niet goed voor je is, dan mag dat ook niet meer. Maar dat kan alleen als een rechter zegt dat je je ouders (een poosje) niet meer mag zien en spreken.

Je mag denken wat je wilt en je mag over alle onderwerpen vertellen wat jij daarvan vindt. Helemaal als het gaat over iets wat belangrijk is voor jou. Dus als volwassenen een beslissing over jou nemen, moeten ze ook vragen wat jij daarvan vindt. En daar moeten zij naar luisteren. Mag je dan altijd alles zeggen? Nee, want je moet natuurlijk wel rekening houden met de rechten van anderen. Je mag daarom iemand niet discrimineren, uitschelden of beledigen.

Voor een eigen mening is informatie heel belangrijk. Daarom moet de overheid ervoor zorgen dat je op internet kunt en dat je bijvoorbeeld boeken en kranten kunt lezen, naar de radio kunt luisteren en tv kunt kijken. Tegelijk moet de overheid je ook beschermen tegen informatie die niet goed is voor je. Bijvoorbeeld foto’s en filmpjes die je bang maken of haatberichten.

Je mag zelf weten of je in een god gelooft of niet. Het maakt dus niet uit of je ouders wel of niet geloven. Je ouders mogen ook niet zeggen dat je moet geloven of juist niet mag geloven. En als je een geloof wel bij jezelf vindt passen, dan mag je daar ook iets mee doen. Je mag bijvoorbeeld thuis of in de kerk, moskee of tempel bidden. Of een kruisje, hoofddoek of keppeltje dragen.

Weet je niet zeker of je wel of niet wilt geloven? Dan kun je er met iemand over praten, zoals met je ouders of verzorgers. En je mag er natuurlijk altijd weer anders over denken.

Privacy gaat over ongestoord alleen of met anderen kunnen zijn. Ook mogen anderen niet zomaar alles van jou weten. Hoe oud je ook bent, je hebt altijd recht op privacy. Niemand mag daarom bijvoorbeeld zonder dat je dat goed vindt je dagboek lezen of de appjes die je stuurt of krijgt. En je mag gerust alleen of met anderen op je eigen kamer zijn, zonder dat iemand je stoort of je stiekem bekijkt of afluistert. Ook hoef je niet alles wat je denkt of weet aan anderen te vertellen. Behalve als het gaat om iets ergs. Maar andere dingen zijn gewoon privé.

Een privéleven hebben betekent ook dat niemand zonder dat je dat goed vindt foto’s of filmpjes van jou op bijvoorbeeld internet of in een krant zet. Ook mag niemand informatie over jou aan anderen geven. Ook je ouders of verzorgers of leraren mogen dat niet doen.

Je ouders moeten ervoor zorgen dat je een goede opvoeding krijgt. Als dat niet goed lukt, dan moet de overheid helpen. Er zijn ook organisaties die daarbij kunnen helpen. Werken je ouders of verzorgers? Dan moet de overheid ervoor zorgen dat zij geld krijgen om je naar een kinderopvang te brengen als zij gaan werken.

Je hebt het recht om in een veilige omgeving op te groeien. Je mag nooit, maar dan ook echt helemaal nooit worden misbruikt, mishandeld of verwaarloosd. Dat betekent dan niemand je expres pijn mag doen of expres ongelukkig mag maken, en dat je altijd de aandacht en zorg moet krijgen die je nodig hebt. Als iemand je toch slecht behandelt, dan moet de overheid je meteen helpen.

Je hebt het recht om gezond op te groeien en je hebt recht op goede zorg. Ben je ziek of gewond? Dan moet je bij een dokter of ziekenhuis in de buurt de verzorging krijgen die je nodig hebt. Of voel je je somber of heb je vervelende gedachten? Dan moet er iemand zijn met wie je kunt praten en die jou kan helpen om je beter te voelen. De overheid moet jou en je ouders of verzorgers ook vertellen wat goed en slecht is voor je gezondheid.

Je moet een huis hebben om in te wonen, kleren om te dragen en genoeg eten en drinken. Ook moet je leren wat goed voor je is. Dat zijn dingen waarvoor je ouders of verzorgers moeten zorgen. Als dat niet goed lukt, dan moet de overheid helpen.

Je hebt het recht om naar school te gaan. De basisschool moet voor iedereen gratis zijn. En als je dat wilt en kunt, moet je daarna naar het voortgezet onderwijs, beroepsonderwijs of hoger onderwijs kunnen gaan. De leraren op school moeten goed met je omgaan. Ze mogen niet tegen je schreeuwen en ze mogen je zeker niet slaan of uitschelden.

In Nederland is naar school gaan trouwens niet alleen een recht, maar ook een plicht. In de wet staat namelijk dat je van je 5e tot je 16e jaar naar school moet. Dat heet leerplicht. En tussen je 16e en 18e jaar mag je alleen van school gaan als je een diploma hebt van de havo, het vwo of ten minste mbo 2.

Je hebt recht op vrije tijd om te spelen, te sporten of niks te doen. Ook moet je kunnen meedoen aan artistieke en culturele activiteiten, dus activiteiten in de kunst en cultuur. Bijvoorbeeld de eindmusical op school.

Als in de wet staat dat je iets niet mag doen, en je doet het dan toch, dan kun je in contact komen met de politie. Als het erg is wat je hebt gedaan, dan kun je zelfs een straf krijgen van de rechter. Voor kinderen en jongeren zijn er andere regels dan voor volwassenen. De politie en de rechter moeten bijvoorbeeld rekening houden met je leeftijd. Ze mogen je ook niet zomaar ondervragen, dus dingen vragen over wat je fout hebt gedaan. Ook mogen ze je niet dwingen om iets te zeggen. Als je met de politie of de rechter praat, moet er een advocaat bij zijn of iemand anders die jij vertrouwt.

De politie mag kinderen ook nooit zomaar gevangennemen of opsluiten. Gebeurt dat toch? Dan hoef je niks te zeggen totdat er een advocaat bij is. De politie mag je alleen opsluiten als het echt niet anders kan, en maar zo kort mogelijk. Je mag altijd contact opnemen met je ouders, verzorgers of familie. Krijg je een straf? Dan is het belangrijk dat je daarna zo snel mogelijk weer gewoon verder kunt leven. De politie of iemand anders mag je nooit, maar dan ook echt helemaal nooit slaan of op een andere manier expres pijn doen of expres ongelukkig maken.