Cijfers kindermishandeling onaanvaardbaar hoog

Jaarlijks zijn maar liefst 119.000 kinderen slachtoffer van mishandeling, verwaarlozing, misbruik of getuige van geweld tussen partners.  In 2005 ging het nog om 107.200 gevallen .
Op de duizend kinderen zijn dat 34 kinderen tussen de 0 en 17 jaar. Deze cijfers staan in de tweede Nationale Prevalentiestudie Mishandeling van Kinderen en Jeugdigen van de Universiteit Leiden en TNO  dat vandaag is verschenen.
De Kinderombudsman  Marc Dullaert vindt deze cijfers verontrustend  en maatschappelijk onaanvaardbaar. Deze cijfers laten opnieuw zien dat kindermishandeling  in Nederland een zeer ernstig en hardnekkig probleem is. 

De overheid heeft de afgelopen jaren  veel geïnvesteerd in het scholen van beroepskrachten in het onderwijs en in de gezondheidszorg.
Maar is dat voldoende? Ondanks alle aandacht, investeringen en  een actieplan van het voormalige programmaministerie Jeugd en Gezin is het niet gelukt om  kindermishandeling te verminderen. 

De Kinderombudsman heeft met een groot aantal experts gesproken met de vraag hoe er een impuls kan worden gegeven aan de aanpak van kindermishandeling.  Met de aanstaande herziening van het stelsel van de jeugdzorg in het vooruitzicht, heeft hij onder meer het Nederlands Jeugdinstituut,  de Bernard van Leer Foundation, MOVISIE, Raak en het Landelijk Programma Huiselijk Geweld en de Politietaak  gevraagd  een bijdrage te leveren aan de discussie over de aanpak van kindermishandeling. De komende  tijd zullen zij de volgende punten nader uit te werken:   

• Gerichte preventie voorkomt  kindermishandeling.  Gemeenten moeten beschikken over een  preventiestrategie. Deze loopt van een opvoedcursus over geweldloos opvoeden voor alle nieuwe ouders tot meer uitgebreide cursussen voor ouders die tot de risicogroepen behoren.  
  De laatste jaren is de aanpak van kindermishandeling vooral gericht geweest op  melden: het signaleren van en het melden door beroepskrachten bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling.  Deze  adviezen en meldingen  stijgen ieder  jaar. 
• Het bespreken van kindermishandeling in de directe omgeving van het kind is in Nederland nog steeds een taboe.  Mensen moeten worden geactiveerd om gezamenlijk de verantwoordelijkheid te dragen voor een veilig opvoedings- en opgroeiklimaat voor kinderen. 
  Kindermishandeling is een probleem van ons allemaal , binnen en buiten ons sociale netwerk. 
  Moet er een normeringssysteem komen voor burgers en professionals ,om kindermishandeling te herkennen en daarop anderen aan te kunnen spreken?
• De hulpverlening na een melding van kindermishandeling lijkt te  versnipperd. Er zijn veel instanties die zich bezighouden met onderzoek en hulpverlening en te weinig hebben echt de regie. Er moet direct onderzoek en meervoudige, effectieve hulp beschikbaar zijn voor de   gezinnen waarbij kindermishandeling geconstateerd is.  In deze gezinnen moet de hulpverlening gaan werken volgens de principes van ‘Wraparound care’: alle noodzakelijke hulp wordt in en om het gezin heen georganiseerd.

Binnen enkele weken hoopt de Kinderombudsman een nadere uitwerking van de  experts  te krijgen.